Korzystanie z wtyczek VST za pomocą biblioteki FreeST

Instalacja biblioteki FreeST

W zależności od potrzeb możliwe jest zainstalowanie binarnych wersji biblioteki FreeST (tylko w przypadku dystrybucji Mandrake 10.x, odpowiednie pakiety znajdują się w archiwum Thac's RPMs), jak i skompilowanie źródeł (potrzebne pliki fst i jack_fst można ściągnąć z witryny http://www.linuxaudiosystems.com/fst/). Jeżeli wybierzemy drugą z metod, to potrzebne nam jeszcze będą pliki nagłówkowe z pakietu VST SDK firmy Steinberg. Znaleźć je można na na stronie http://www.steinberg.net/steinberg/ygrabit/index.html. Należy pobrać stamtąd wersję oznaczoną numerem 2.3. Pamiętajmy również, by zainstalować emulator Wine. Jest on dostępny w większości popularnych dystrybucji Linuksa.

Kompilacja FreeST przebiega w następujący sposób:

• Rozpakowujemy archiwum fst-*.tar.gz:
  tar -zxvf fst*.tar.gz
  oraz – w osobnym katalogu – ściągnięty ze stron Steinberga pakiet:
  unzip vstsdk2.3.zip
• Zajrzyjmy do struktury katalogów, która pojawiła się po rozpakowaniu pliku vstsdk2.3.zip:
  cd vstsdk2.3/source/common
  Znajdziemy tutaj pliki Aeffect.h oraz aeffectx.h. Powinniśmy je skopiować do utworzonego przez nas podkatalogu źródeł biblioteki FreeST (fst-1.*/vst/). Jego zawartość powinna się teraz prezentować następująco:
  $~/fst-1.x/vst# ls
  Aeffect.h
  aeffectx.h
• Nie zmieniając katalogu wykonajmy polecenie:
  ../fixheaders
• Teraz konieczna będzie ręczna edycja pliku aeffectx.h. Odnajdźmy w nim fragment stanowiący definicję struktury VstFileType, zaczynający się od linijki:
  struct VstFileType
  a kończący w następujący sposób:
  char mimeType2[128];
  };
  i usuńmy zbędne linijki tak, by pozostały jedynie następujące wersy:
  

    struct VstFileType
    {       
          char name[128];
          char macType[8];
          char dosType[8];
          char unixType[8];
          char mimeType1[128];
          char mimeType2[128];
    };

  
  Cały proces edycji musimy wykonać samodzielnie. Poszukiwania gotowych plików w Internecie nie przyniosą rezultatów. Jest to efekt ograniczeń licencyjnych narzuconych przez firmę Steinberg. Niedopuszczalne jest rozpowszechnianie zmienionych wersji plików nagłówkowych. Dlatego też, chcąc samodzielnie skompilować bibliotekę FreeST, musimy własnoręcznie poprawić część wpisów.
• Teraz możemy przystąpić do właściwej kompilacji pakietu FreeST:
  cd ..
  ./configure
  make
  make install
  /sbin/ldconfig
  Dwa ostatnie polecenia wydajmy z konta administratora. Jeżeli podczas wykonywania make install zgłoszony zostanie komunikat o braku pliku mkinstalldirs, to znajdziemy go na partycji Linuksa lub w innych pakietach ze źródłami (na przykład emulatora Wine, w podkatalogu tools). Należy go następnie skopiować do katalogu, w którym wydajemy polecenia kompilacji.
• Rozpakujmy trzecie archiwum (jack_fst*.tar.gz). Zawiera ono program obsługujący wtyczki VST. Kompilujemy go w standardowy sposób:
  ./configure
  make
  make install

Uruchamianie wtyczek VST za pośrednictwem biblioteki FreeST

Korzystanie z wtyczek VST za pomocą biblioteki FreeST sprowadza się do przejścia do katalogu z pluginami (plikami *.dll) i wydania komendy:
jack_fst MojaWtyczka
gdzie MojaWtyczka to nazwa biblioteki DLL, wpisana bez jej rozszerzenia.

Po wydaniu polecenia uruchamiającego plugin powinniśmy zobaczyć interfejs wtyczki. Jeśli się tak nie stanie, to najprawdopodobniej nie jest ona obsługiwana przez Linuksa. Jest również możliwe, że problem leży po stronie emulatora Wine. Niektóre jego wersje mają problemy z uruchamianiem pluginów VST. Najlepiej jest korzystać z wydania Wine-20040505. Odpowiedni pakiet dostępny jest tutaj.

Jeżeli interfejs wtyczki pojawił się na ekranie monitora, to pozostaje nam jeszcze przypisanie pluginu do odpowiednich portów serwera JACK. Najlepiej uczynić to w programie QJackCtl. Wtyczka powinna pobierać dźwięk (w przypadku efektów i narzędzi korekcyjnych) lub komunikaty MIDI (jeśli korzystamy z wirtualnych instrumentów). Wyjście danych audio należy przekierować do aplikacji rejestrującej dźwięk lub – prostsze rozwiązanie – bezpośrednio do karty muzycznej. Po poprawnym przypisaniu portów powinniśmy usłyszeć testowaną wtyczkę.

Z instrumentów VSTi możemy również korzystać w sekwencerach MIDI MusE oraz Rosegarden. Ponieważ pluginy VST zachowują się pod kontrolą biblioteki FreeST jak samodzielne aplikacje, top możemy do nich kierować dźwięk na takiej samej zasadzie, jaka obowiązuje w przypadku linuksowych syntezatorów. W przypadku MusE wywołajmy okno Settings->Midi Ports / Soft Synth, w sekwencerze Rosegarden posłużmy się poleceniem Composition->Studio->Manage Synth Plugins.