Serwery dźwięku i narzędzia je obsługujące

Serwery dźwięku to procesy (demony) działające w tle, odpowiedzialne za wzajemną komunikację programów audio i obsługę kart muzycznych zainstalowanych w komputerze. Zwalniają one programistów z konieczności odwoływania się bezpośrednio do sterowników sprzętu, a użytkownikom pozwalają na szybką i bezproblemową modyfikację wszystkich parametrów dźwiękowych z poziomu jednego programu, sterującego pracą serwera. Dodatkowe ułatwienie stanowi prostsza konfiguracja aplikacji audio – ich działanie zależne jest w głównej mierze od parametrów serwera.

Obecnie stosuje się co najmniej kilka serwerów dźwięku o zróżnicowanym przeznaczeniu. Najpopularniejsze z nich to:

• aRts – działający w środowisku KDE,
• ESD – dla menedżera okien GNOME,
• JACK – dla zastosowań profesjonalnych.

Wybierając serwer dźwięku powinniśmy zwrócić uwagę na jego przeznaczenie. Jeżeli zamierzamy jedynie odtwarzać pliki dźwiękowe i prezentacje multimedialne oraz korzystać z gier, to najlepszym wyborem będzie prosty w konfiguracji i niewidoczny dla użytkownika serwer (ESD lub aRts). Dla osób wykorzystujących Linuksa do profesjonalnej pracy z dźwiękiem niezmiernie ważna jest z kolei niska latencja, pełny dupleks oraz możliwość pracy w trybie 32-bitowym – wszystkie te funkcje posiada serwer JACK. Pozostałe dostępne serwery pozwalają na prosty transfer dźwięku poprzez sieci (NAS), korzystanie z wielu kart jednocześnie i inne zaawansowane sposoby pracy z materiałem audio.