Syntezatory i samplery

Programowe syntezatory służą do generowania własnych brzmień lub instrumentów. Są to odpowiedniki analogowych urządzeń wykorzystywanych przez muzyków od kilkudziesięciu lat.

Programy typu soft-synth mogą być emulatorami istniejących w rzeczywistości sprzętowych syntezatorów. Mogą też wykorzystywać własne, czasami bardzo oryginalne metody generowania dźwięku. Niekiedy są to proste programy, ale część z nich to rozbudowane systemy – syntezatory modularne.

Syntezatory modularne pozwalają użytkownikowi na wybór rodzaju syntezy dźwięku, zastosowanych efektów, parametrów obwiedni i wielu innych opcji. Mogą one korzystać z wielu modeli syntezy – subtraktywnej, addytywnej, wavetable lub innych.

Stworzonymi instrumentami, bądź wirtualnymi syntezatorami można sterować przy pomocy zewnętrznych instrumentów oraz klawiatur. Do komunikacji wykorzystywany jest interfejs MIDI.

W odróżnieniu od syntezatorów samplery nie generują nowych, oryginalnych brzmień, ale korzystają z przygotowanych uprzednio próbek innych instrumentów – zarówno sprzętowych, jak i programowych. Sample mogą być przechowywane w postaci pojedynczych dźwięków (pliki WAV), jak i całych banków łudząco odwzorujących brzmienia swoich pierwowzorów (SoundFont, Gigasampler). Każdy z samplerów pozwala na ładowanie próbek w określonym formacie. Wybierając program powinniśmy się więc kierować rodzajem posiadanych przez nas bibliotek brzmień.